ಪ್ರೀತಿ

ನೀ ನನಗೇನಾದರು ಮಾಡಬೇಕೆಂದರೆ

ಯಮನು ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸಿ ಅಪ್ಪಿದಾಗ

ನನಗೊಂದು ಗೋರಿ ಕಟ್ಟಿಸು

ಹಾ..! ಅದನ್ನು ನೀನು ಮಾತ್ರ ಕಟ್ಟಬೇಕು

ಗಾಜಿನ ಗೋಪುರ ಕಳಶವಾಗಿರಲಿ

ನನ್ನ ಉಸಿರು ನಿನ್ನ ಅದರಲ್ಲಿ ತಾಕುತಿರಲಿ

ಗೋರಿ ಮಾಡುವಾಗ ನನ್ನ ಬಿಟ್ಟು

ಬೇರೇನನ್ನೂ ನೆನೆಯಕೂಡದು, ನನ್ನ

ಪ್ರೀತಿಯ ಪರಿವಿದ್ದರೆ.

ಅದರ ಸುತ್ತ ರಜ ಬೆಳೆಯದಂತೆ ನೋಡಿಕೋ

ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೋ ಒಂದು ಹನಿಯೂ ಕಣ್ಣಿಂದ

ಜಾರದಿರಲಿ ನನ್ನ ದಣಿವಾರಿಸಲು 

ನನ್ನನಿಡುವಾಗ ಗೋರಿಯೊಳಗೆ 

ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ 

ಅಚ್ಚಾಗಿರಲಿ, ನಿನ್ನ ನಾ ಹಿಂಬಾಲಿಸುವಂತೆ 

ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿರದ ಅಧರಗಳನ್ನು ಹಣೆಗೊತ್ತಿ 

ನುಡಿ, ನನ್ನಂಶವಾಗಿ  ಆವಿರ್ಭವಿಸು 

ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೆ ಮರುಗಬೇಡ 

ನಿನ್ನ ವಿಶಾಲ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಲಯದಲ್ಲಿ 

ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಗೋರಿ ಕಟ್ಟಿ ಬಚ್ಚಿಡು 

ಅದಕ್ಕೊಂದು ಜೀವಂತ ಸ್ಮಾರಕ 

ಕಟ್ಟು ನಿನ್ನ ಉಸಿರಿನಿಂದ 

ಹೆಸರಿಡು, ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕಾಣಿಸು 

ನನ್ನ ಕನಸಿನ ಮಗು 

ಗೋರಿಯಲಿ ಚಿರನಿದ್ರೆ ಅರಸಿದೆ. 

ಹುಟ್ಟು

ಕಾಣದ ವರ್ಣ ಕುಂಚಗಳಲ್ಲಿ

ಅಡಗಿದ್ದ ಚಿತ್ರಕಾರ ಎಚ್ಚೆದ್ದು

ಹೊರ ಬರಲು ತವಕಿಸಿದ

ಇಳಿವಯಸ್ಸಿನ ಅವ್ವನೆಂದಳು

ನೀನಿನ್ನು ಎಳೆಮಿಡಿ ಕೂಸೆ

ಮೌನದಿ ಬಯಸಿ ವರ್ಣವ 

ತಬ್ಬಿ ತಾಳಿದನು 

ವರ್ಣಗಳ ಬಿಸಿ ಕುದಿ ಏರುತಲಿತ್ತು 

ಚಿತ್ರಕಾರ ಅವ್ವನಲ್ಲಿ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ 

ನಾನು ಹೊರಬರಲೇ...?? 

ಅಂತಃಕರಣದ ಮುದಿ ಮನ 

ಉಸುರಿತು ಬೆತ್ತಲೆ ಜಗತ್ತಿನೊಳು 

ಬಂದು ನೀನೇನು ಮಾಡುವೆ..?? 

ಬಿಸಿ ರಕ್ತದೋಕುಳಿ ಹರಿದು 

ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಕೊರೆದು ಮೂಡಿರುವ 

ಸತ್ಯ -ಮಿಥ್ಯದ   ನೆರಳು 

ಬೆಳಕು  ಹುಣ್ಣಿನ ಉಬ್ಬು ತಬ್ಬಿನ 

ಚಿತ್ರವನ್ನು ಅಂಟಿಸಿ ಎಲುಬಾಗಿ 

ಜಗತ್ತಿನ ಅಸ್ಥಿಪಂಜರವಾಗುವ 

ಓಕುಳಿ ಖಾಲಿ ಹಾಳೆಯಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ 

ಚಿಮ್ಮಿ ಹರಿಯುತಿತ್ತು