ಕಾಸರಕೂಸು

ಏಕಾಂತೆಯ ತರಂಗಗಳ ಅರಸಿ..

ಬುಧವಾರ, ಫೆಬ್ರವರಿ 26, 2020

ಚಿತ್ತ

                          ಜನ  ಸುತ್ತುಗಟ್ಟಿ
                          ಪಿಸುಗುಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
                          ಹೇ.. ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಲ್ಲ, ಗ್ರಹಿಕೆಯಿಲ್ಲ !
                          ಯೋಚನೆಯಿಲ್ಲ, ವಿವೇಚನೆಯಿಲ್ಲಾ.. !
                          ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ, ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯುಸುತ್ತಿಲ್ಲಾ... !
                          ಹೇ.. ಸತ್ತಿದೆ...
                          ಇಲ್ಲಾ... !!
                          ಸಾಯುತ್ತಿದೆ.....
                          ಇನ್ನೇನು  ಸಾಯುತ್ತದೆ,
                          ಸತ್ತಿಲ್ಲ.... ! ಜೀವವಿದೆ.
                          ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿದೆ.
                          ಎಲ್ಲರೂ  ಸೇರಿ ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
                          ಸಾಯಲು  ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ.
                          ಜೀವವಿರಲೂ ಬಿಡುತ್ತಿಲ್ಲ.
                          ಕೊನೆಯುಸಿರು ಹಿಡಿದು ನರಳುತ್ತಿದೆ.
                          ನೀರು ಕೊಟ್ಟರೆ ಬದುಕಬಹುದೇ... ??
                          ಇಲ್ಲಾ... ಹಣ್ಣು..? ಊಟ..? ಬಟ್ಟೆ.. ?                                        ಹುದ್ದೆ..? ನಿವೇಶನ..? ಮನೆ..? ಪ್ರಶಂಸೆ.. ?
                          ಕೊನೆಗೂ.. ಉಸಿರು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎಳೆಯುತ್ತಾ...
                          ತೋರಿತು ಬೆರಳು.. !
                          ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿದ್ದ  ವ್ಯಕ್ತಿಯತ್ತ.

                         

ನಾನು ಮಗು ನಿನ್ನ ಮಗು ನಿನ್ನ ಕುಂಬೆ ರೆಂಬೆ ಹಬ್ಬಿ ಮಗು ನಿನ್ನ ನೆನೆದು  ಅಳುವ ಮಗು ನಿನ್ನ ಅಪ್ಪಿ ನಗುವ ಮಗು ನಿನ್ನ ನೋಡಿ ಕುಣಿವ ಮಗು ನಿನ್ನ ಹಸಿರ ಬನದಿ ಬೆಳೆವ ಉಸಿರ ಮ...