ಹದ್ದುಗಳ ನಡುವೆ
ಒಲವ ಕಟ್ಟೆಯ ಹೂರಣ
ಮೂಕ ಮನಸ್ಸಿನ
ನೂರಾರು ನೋವ ರಂಧ್ರಗಳು
ಸೊಕ್ಕಿನ ಬರಸಿಡಿಲು ಬಡಿದು
ಮುಚ್ಚಲೆತ್ನಿಸಿದರೂ..
ಆಗಾಗ್ಗೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ
ಪರಿ ಹೇಗಿದೆಯೆಂದರೆ
ಅವುಗಳೂ.. ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಅಣುಕಿಸಿ
ಕೇಕೆ ಹಾಕಲಾರಂಭಿಸಿವೆ
ಭಯವಿಲ್ಲವೀಗ..ಸೆಟೆದು ನಿಂತಿವೆ
ಬಂದ ನೋವಿನ ಉಂಡೆಗಳನ್ನು
ಗುಳುಂ ಎಂದು ನುಂಗಿ
ಗಹ ಗಹನೇ ನಕ್ಕು
ನೀರು ಕುಡಿದು.. ಬಾಯಿ ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ
ಇನ್ನಾ.. ಬರುವುದಾದರೆ ಬರಲಿ
ಎಂದು ಹಸಿವಿನ ಬಾಯಾರಿಕೆಗೆ
ಬಾಯ್ತೆರೆದು ನಿಂತು ಬಿಟ್ಟಿವೆ.
