ಕಾಡಿನ ಕೂಸಾಗಿಸಿದೆ ನನ್ನ

ನಾನಲ್ಲ ಕಾಡಿನ ಕೂಸು

ನಿನ್ನೊಳಗಿನ ಶಾಂತತೆಯ

ಕೂಸು ನಾ

ನಿನ್ನೊಳಗೆ ಅರಳುತ್ತಿರುವ

ನನ್ನೊಳಗಿನ ಕೂಸು ನಾ

ಸುಮ್ಮನೆಯೂ ಕಾಡಿನ

ನೆಪವೊಡ್ಡ ಬೇಡ ನೀ

ಸಹಿಸುವಲ್ಲಿ ಆತ್ಮ

ಬೆಂಗಾಡಾಗಿರುತ್ತದೆ

ನಿನ್ನ ಕಾಲಧೂಳು ತಗಲುವಲ್ಲಿ

ಹೂವಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿನ್ನ

ಪಾದವ ತಗಲುತ್ತ

ನನ್ನೊಳಗೆ ನಾ

ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ 

ಶಾಂತಿಯ ಸಸಿಯಾಗಿ

ಕೊನೆಯೆಂಬ ಕೊನೆಯೂ

ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ

ನನ್ನ.

ನನ್ನೊಳಗಿನ ಬುದ್ಧ

ಹಸಿರ ಉಸಿರಂತೆ

ಸದಾ ಹಸನ್ಮುಖಿ

ಪಕ್ಷಿಯಂತೆ ಪಟ ಪಟ

ಸೊರಗಿದಾಗಲೆಲ್ಲ

ಅಮ್ಮನಾಗುತ್ತಾನೆ

ಕರಗಿದಾಗಲೆಲ್ಲ

ಅವ ಜಾಗೃತನಾಗುತ್ತಾನೆ

ಶಾಂತತೆಗೂ ಶಾಂತ

ಈ ನನ್ನೊಳಗಿನ ಬುದ್ಧ

ಶಾಂತತೆಯ ಬಾಣ

ಮಾಡಿ ಕಾಡಿ ಪೀಡಿಸಿ

ನಗುವಿನ ಹೂವಾಗುತ್ತಾನೆ

ಕಾಡುವ ನಾಳೆಗಳಿಗೆ

ಭರವಸೆಯ ಬೆಳಕಾಗುತ್ತಾನೆ

ನಿನ್ನಾತ್ಮದಲ್ಲಿ ಬೆಳಗುವ

ಪ್ರೀತಿ ಜ್ಯೋತಿಯಂತೆ

ನನ್ನ -ನಿನ್ನೊಳಗಿನ ಬುದ್ಧನಿಗೆ

ಆ ಶುದ್ಧ ಬುದ್ಧನ ನೆರಳು

ಎಂದೂ ಕಾಡಿ ಮೋಹಿಸದಿರಲಿ

ಅವನಾತ್ಮದ ಬೆಳಗು

ಎಂದೆಂದಿಗೂ ನನ್ನ ನಿನ್ನಲ್ಲಿನ

ಕತ್ತಲು ಬೆಳಕು ಬೆರೆತ

ದಿವ್ಯ ಜ್ಯೋತಿಯಾಗಿ 

ಜಗದೊಳಗಿನ ಕತ್ತಲಿನ

ಕಾರ್ಮೋಡಗಳಿಗೆ 

ಸ್ಫೂರ್ತಿಯ ದಾರಿದೀಪವಾಗಿರಲಿ

ನೆನಪಿರಲಿ ಶುದ್ಧ ಬುದ್ಧನ

ನೆನಪಿನಲಿ