ನಾನೆಂಬುದು ಇಳೆ

ನೀ ಎಂಬುದು ಆಕಾಶವಲ್ಲ

ಆಕಾಶವೆಂಬುದು ದೂರವೇ

ಎಂದೆಂದಿಗೂ.....

ನೀನು ಬಿಳಿ ಚುಕ್ಕಿಯ 

ಹನಿಗಳಾಗಿ ಉದುರುತ್ತಿರುವಾಗ 

ಬಾಯ್ತೆರೆದು ಕಾಯುವೆ

ನೀ ನನ್ನ ಕಣ ಕಣಗಳನ್ನು

ಮೃದುವಾಗ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಹರಸಿದಾಗ

ಮೈನೆರೆದು ಹಸಿರಾಗುವೆ

ನಿನ್ನ ಹನಿಗಳು ನನ್ನ ಚುಂಬಿಸಿದಾಗ

ಆ ಹಸಿರ ಉಸಿರನ್ನು ಧರಿಸಿ

ನಾ ಶೃಂಗಾರಗೊಳ್ಳುವೆ

ನನ್ನ ತನುವನ್ನು ನೀ

ಕದಿಯ ಬಂದವನಂತೆ

 ನೀ ಹೀಗೆ ತಂಪನೆರೆಯುವಾಗ

 ಒಂದಾಗಿ ನನ್ನೊಳಗಿಳಿದು

ಝರಿ ಎಂಬುದಾಗಿಯೋ

ಸಸಿ ಎಂಬುದಾಗಿಯೋ

ನನ್ನ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಕುರುಹು 

ಮೊಳಕೆಯೊಡೆದು

ಉಳುಮೆ ಒಡೆಯನ

ಮುಖವೆಂಬ ಎದೆಯಂಗಳದಲ್ಲಿ

ನಲಿದಾಡುತ್ತಿರಬೇಕು ಒಂದಾಗಿ ಸದಾ....

ಆದರೆ ನೀ ಎಂಬುದು

ಎಂದೂ ಆಕಾಶವಾಗದಿರಲಿ

ಆಕಾಶ ಇಳೆಗಳ ಅಂತರ

ನಾ ಎಂದಿಗೂ ದಾಟಲೊಲ್ಲೆ.