ನನ್ನದೊಂದು ವಿನಮ್ರ ಬೇಡಿಕೆ...
ಕ್ಷಣಕಾಲ ಕೊಂಚ ಭೋರ್ಗರೆಯುವುದಾ.. ನಿಲ್ಲಿಸು
ಓಶಿಯೋಗ್ರಫಿ ಭಾಷೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ, ಭಾಷೆ ಬಡವಿ
ಬಿಡುವೆಯಾ.. ಒಳಗಿನ ಪಸೆ ಹರಿಯಲು...
ಒರತೆ ಹರಿದಷ್ಟೂ ವಿಶಾಲ, ಹಸಿರು
ಒಡಲೆಲ್ಲ ಜೀವನಿಧಿ ಹೊತ್ತ ವಾರಿಧಿಯೇ...
ಅದೆಷ್ಟು ಹೊಳಪಿನ ನೀಲಿ -ತಿಳಿಯ ಮಿಶ್ರವರ್ಣ
ಉದರದ ವಿಷವನ್ನೆಲ್ಲ ಹೊತ್ತೊಯ್ದು
ತಂದು ಬಿಸಟು ಬೀರುವೆ ನಗೆಯನ್ನು
ನಿನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಗುಳು ಗುಳು ಗುಟ್ಟುತ್ತಿರುವ
ಜೀವರಾಶಿಯಾಗಿ ಬದುಕಿಕೊಳ್ಳಲೆ...?
ಭೋರ್ಗರೆವ ನಿನ್ನ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ದನಿಯಾಗಿ
ನಿನ್ನ ಅಲೆಯಲ್ಲಿ ತೇಲುವ ನೌಕೆಯಾಗಿ
ಇಲ್ಲವೆಂದರೆ ನಿನ್ನಲ್ಲಿನ ಉಪ್ಪಿನ ನಿಯತ್ತಾಗಿ
ನಿನ್ನ ಉಡಿ ಮೊಳಕೆಯಾಗಿ ತಲೆಯೆತ್ತಿ
ಜಗದ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಅರಸರಸಿ
ನಿನ್ನಲ್ಲಿಯ ತಂಪೆರೆಯುವ ಮನೋಹರತೆ
ಉಕ್ಕಿ ನಿನ್ನಲ್ಲಿಯ ತಂಗಾಳಿಯಾಗಿ
ಹೊತ್ತು ಮೂಡುಗೆ, ಕಂತುಗೆಗಳಲ್ಲಿ
ದಿನಾ ಮುಳುಗೇಳುವ ಪರಿಯ ಧಿರಿಸು ಧರಿಸಿ
ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ನಾ... ನಿನ್ನಂತೆ
ವಿಶಾಲ ಪರಿಧಿಯ ಅಲೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು
ಸದಾ ಭೋರ್ಗರೆಯುತ್ತಾ ಮುನ್ನುಗ್ಗುವ
ಸೆಳೆವಿನ ಕುರುಹಾಗಿ, ಒಳವಿನ ಸೆಲೆಯಾಗಿ
ಸದಾ ಜನ ಮನದ ಬನಗಳೊಳಗೆ.
ಕಾಮೆಂಟ್ಗಳಿಲ್ಲ:
ಕಾಮೆಂಟ್ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿ