ಕಾಸರಕೂಸು

ಏಕಾಂತೆಯ ತರಂಗಗಳ ಅರಸಿ..

ಮಂಗಳವಾರ, ಮೇ 18, 2021

     ಕೊರೋನಾ ಅದೆಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ, ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಅಂಟಿದೆಯೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಈ ಕೊರೋನಾ ಕೆಲವಷ್ಟು ಜನರ ಆರೋಗ್ಯ, ಆಯಸ್ಸು, ನಿದ್ರೆ, ನೆಮ್ಮದಿ ಹೀಗೆ ಏನೆಲ್ಲಾ ಕಸಿದು ಕಬಳಿಸಿದೆ ಎಂಬುದು ಆಯಾ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವವರು ಮಾತ್ರ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯ. ಶ್ರಮವನ್ನೇ  ನಂಬಿ ದುಡಿಯುವ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದ ಜೀವಗಳಿಗೆ ಇದಾವುದು ಬಾಧಿಸಿರುವುದಿಲ್ಲ.
    ಕೊರೋನಾದ ಎರಡನೆಯ ಅಲೆಯ ಲಾಕ್ಡೌನ್ ದಿನಗಳು,  ನನ್ನನ್ನು ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾಡಿದ್ದು, ನನ್ನ ಬರವಣಿಗೆಯ ಮೇಲೆ. ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಕೊರೋನಾ ಹಿಡಿದಿದೆ ಎಂದನಿಸಿದ ಮೇಲೆ,  ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕೊರೋನಾ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಒಂದೊಂದೇ ಕಾಡತೊಡಗಿದವು. ನನಗೇಕೋ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿವೆ ಎಂದು ಭಾಸವಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಪುಸ್ತಕ, ಪೆನ್ನು ಹಿಡಿದು ಗಂಟೆ ಗಟ್ಟಲೆ ಕೂತರೂ ದೊರೆತದ್ದು , ನಿರೀಕ್ಷೆ ಯಂತೆಯೇ ಕೊರೋನಾದ ಪಾಸಿಟಿವ್ ಲಕ್ಷಣಗಳು. ಅನುಭವಿಸಲಾಗದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ. ಏನೆಲ್ಲಾ ಔಷದೋಪಚಾರ ದೊರೆದರೂ ಸರಿಯಾಗದಂತಹ ಬರವಣಿಗೆಬಾರದ ಸ್ಥಿತಿ. ಆದಷ್ಟೂ ಬೇಗ ಕೊರೊನಕ್ಕೆ ಕೊರೋನಾದ ಮೂರನೆಯ ಅಲೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಲಿ ಎಂದು ಶಪಿಸುತ್ತ ಕೂರುತ್ತಿದ್ದ ನನಗೆ, ಕೊನೆಗೂ ಬರವಣಿಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿದ್ದು ಈ ಅನಿಸಿಕೆ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುವ  ಮೂಲಕ. 




ಮಂಗಳವಾರ, ಏಪ್ರಿಲ್ 27, 2021

ಅಪ್ಪಿ

ಇರುವನೊಬ್ಬ ಅಪ್ಪಿ
ಬಹಳ ತುಂಟ ಅಪ್ಪಿ
ಆಡ ಹೋಗಿ, ಆಯ ತಪ್ಪಿ
ಬಿದ್ದ ರಭಸ, ಮರವ ತಬ್ಬಿ
ಏರಿ ಕುಳಿತು, ಅಳುತ ಅಪ್ಪಿ 
ಓಡಿ ಬಂದು, ಅಮ್ಮ ಬೈದು 
ಹಿಡಿದ ರಚ್ಚೆ, ಹೆಚ್ಚು ಆಗಿ 
ಅಮ್ಮ ಸೋತು, ಕೊಟ್ಟು ಪಪ್ಪಿ 
ಇಳಿದು ಶಾಂತವಾಗಿ  ಅಪ್ಪಿ 
ಕೊರಳ ಬಿಗಿದು ಕೊಟ್ಟನೊಂದು 
ಸಿಹಿಯ ಪಪ್ಪಿ ಹಿಡಿದು  ಜಪ್ಪಿ. 


ಮಂಗಳವಾರ, ಏಪ್ರಿಲ್ 6, 2021

ಮುತ್ತುಗ

ನಾನಂದು ನೋಡ ಹೋಗಿದ್ದು
ಕಾಡಿಗೆ ಮುತ್ತುಗ
ಮುತ್ತು ಮುತ್ತಿನ ಕೆಂಪು
ಮುತ್ತಿನ ಮುತ್ತುಗ
ನಾ ಕಂಡಿದ್ದು ಕೆಂಪು ಹವಳ ದ್ವೀಪ
ಮುತ್ತಿನ ಮುತ್ತುಗ
ಕಾಡಿನ ನಡು ಹೊಕ್ಕುಳಲ್ಲಿ
ಅವಿತಿದ್ದ ಕೆಂಪು ಮುತ್ತು ಮುತ್ತುಗ
ಕಾಡೆಲ್ಲಾ ಸೂರೆಗೊಂಡು 
ಚಪ್ಪರ ಹಾಸಿ ಘಮ ಘಮಿಸಿ 
ಸೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಡಿನ ಕೆಂಪು 
ಕಂಪಿನ ಚೆಂದುಳ್ಳಿಯ 
ಅಂದ ರಾಣಿ ಮುತ್ತುಗ 
ಸುಡು ಬಿಸಿಲಿನ ಇನಿಯನನ್ನು 
ತಬ್ಬಿ ಜ್ವಾಲೆಯಾಗಿ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ 
ಮೋಹಗಾತಿ ಮುತ್ತುಗ 
ಅಮ್ಮ ಬಡಿಸಿ ಹಸಿವಿಂಗಿಸುವ 
ಬಾಳ ತಟ್ಟೆಯ ಮುತ್ತುಗ 
ಕಾಡಿನರಾಜನ ಹೊಳೆಯುವ 
ಕಿರೀಟ ರಾಣಿ ಮುತ್ತುಗ 
ದುಂಬಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಪಿಸುಗುಡುವ 
ಲಾವಣ್ಯಕಾಂತಿ ಮತ್ತಿನ ಮುತ್ತುಗ 
ಕಾಡಿನ ಸ್ವಾತಿ ಮುತ್ತು ಮುತ್ತುಗ. 


ಭಾನುವಾರ, ಮಾರ್ಚ್ 28, 2021

ಕಣ್ಣುಗಳು

ಕಣ್ಣುಗಳು 
ಎದುರು ಮನೆಯ ಹುಡುಗಿಯ
ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಸದಾ
ನೀರು ಚಿಮ್ಮುತ್ತಿರುತ್ತದೆ
ಬತ್ತದ ಅಂತರ್ಜಲ
ಪ್ರತಿದಿನದ ಕನಸು
ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ
ಕಣ್ಣಿಡಬೇಕೆಂದು
ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು
ಸಂದೇಶ ರವಾನಿಸುವ
ಮೇಲ್ , ಮೆಸೇಜ್ ಗಳನ್ನಾಗಿಸಬೇಕೆಂದು,
ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ಬೇಡ
ಡ್ರಾಫ್ಟ್  ಬಾಕ್ಸ್ ನಲ್ಲೆ ಬೀಗ
ಜಡಿದುಕೊಳ್ಳಲಿ, ಎಂದೇನೇನೋ
ನೋಟಿಫಿಕೇಶನ್ಗಳು ನನ್ನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ 
ರಿಂಗಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ಅನುದಿನ 
ಎದುರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕೇಬಿಟ್ಟಳು  
ಸಹಜವಾಗೇ, ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಾದಳು 
ಅಷ್ಟೂ ದಿನದ ಕೋಪ 
ದೃಷ್ಟಿಗಳ ಮಿಲನದಲ್ಲಿ 
ನನ್ನಲ್ಲೂ ಕಣ್ಣಿಂದ ಧಾರಾಕಾರವಾಗಿ 
ಹರಿಯಲಾರಂಭಿಸಿದರೂ 
ಅವಳ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಆಳ -ಅಗಲಗಳೊಡನೆ 
ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಬಳಲಿದವು 
ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು 
ಜೀವನದ ಅಲೆಗಳಲ್ಲಿ 
ಮಿಂದು ಹೊಳೆಯಾಗಿದ್ದವೇ ವಿನಃ 
ಪುಟಿದುರುಳುತ್ತಿದ್ದ ಚಿಲುಮೆಗಳಿಂದಲ್ಲ. 




ಗುರುವಾರ, ಮಾರ್ಚ್ 25, 2021



   


     ಸುನೀತ ಮೇಡಂರವರು ಹೇಳುವಂತೆ ನಾ ಅವರಿಗೆ ಅಪರಿಚಿತಳಾದರೂ, ನನಗೆ ತುಸು ಪರಿಚಿತ(ಕೃತಿ )ರಿರುವ ಅವರ ಸಾಮಾನ್ಯ ಓದುಗಳಾಗಿ ನಾನೇನು ಬರೆಯಬಲ್ಲೆ ಎಂಬುದು ನನ್ನನ್ನು ಬಹುವಾಗಿ ಕಾಡಿತು. ಪ್ರಯತ್ನದ ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿದ್ದರೆ ಕ್ಷಮೆ ಎಂಬ  ಪ್ರೀತಿಯಿರಲಿ. 

ನಾಡಿನ ಖ್ಯಾತ ಸಾಹಿತಿ ಡಾ.ನಾ.ಡಿಸೋಜರವರ " ಕವಿ ಬೆಳೆದ ಹಾಗೆ ಆತ ಪರಿಪೂರ್ಣನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆ ಬಗೆಯ ಎಲ್ಲಾ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಸುನೀತಾರವರಿಗಿದೆ, ಎಂಬ ಮುನ್ನುಡಿಯನ್ನು ಲೇಪಿಸಿಕೊಂಡು ಉರುಳುತಲಿರುವ "ಉರುಳುವ ಗಾಲಿಗೆ ಹಿಡಿಯುತ ಕೋಲು " ಮಕ್ಕಳ ಕವನ ಸಂಕಲನವು 76 ಕವನಗಳನ್ನು  ತನ್ನ ಉರುಳುವ ಗಾಲಿಗೆ ಹಿಡಿದಿದೆ. 

 ಬಿಡುವಿಲ್ಲದ ಜೀವನದ ಜಂಜಾಟಗಳಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಾಗಿ, ಮಕ್ಕಳ ಮನಸ್ಥಿತಿಯೊಳಗೆ ಹೊಕ್ಕು, ಮುಗ್ಧತೆಯನ್ನು ಇಣುಕಿನೋಡಿ ಕವನಗಳಾಗಿ ಬರೆಯುವುದು, ಎಂಥಹವರಿಗೂ ತುಸು ತ್ರಾಸಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುವ ಸಂಗತಿಯೇ. ಅಂಥಹ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬದಿಗೊತ್ತಿ ಸುನೀತ ಮೇಡಂರವರು,  ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ, ಮುಗ್ಧ ಮನದ ಮೊಗ್ಗುಗಳಿಗಾಗಿ ಉರುಳುವ ಗಾಲಿಗೆ ಹಿಡಿಯುತ ಕೋಲೆಂಬ ಉತ್ತಮವಾದ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. 

 ಸುನೀತ ಮೇಡಂರವರ ಉರುಳುವ ಗಾಲಿಯು,  ಪುಟಾಣಿ ಮುಗ್ಧ  ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಸಹಜವಾಗಿ ಅರಳಿಸುವ ಮನೆ, ಶಾಲೆ, ಹೂ, ಪ್ರಾಣಿ, ಹಬ್ಬ, ಜಾತ್ರೆ, ಮಳೆ, ಆಟಗಳು, ಹಳ್ಳಿ, ಪರಿಸರ, ದೇಶ, ಭಾಷೆ  ಹೀಗೆ ನೀತಿಪೂರಕವಾಗಿ, ಮನೋರಂಜನಾತ್ಮಕವಾಗಿ , ಕಲಿವಿಕೆಗೆ ಪೂರಕ ಲಯಗಳ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಕವನಗಳನ್ನು ಉರುಳಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗಿದೆ. 

ಮೇಲಿನಿಂದ ನೂಲಿನ ಹಾಗೆ 
ಬೀಳುವೆ ಹೇಗಣ್ಣಾ? 
ಯಾರು ಅಲ್ಲಿ ನೇಯ್ಗೆ  ಕೆಲಸ 
ಮಾಡುತ್ತಿರುವರು? 

ಮಳೆಯಣ್ಣ ಕವನದಲ್ಲಿ ಲೇಖಕಿ ಮಗುವಾಗಿ ಮಳೆಯನ್ನು, ನೂಲಾಗಿ ಕಾಣುವ ವಿಭಿನ್ನ  ಚಿಂತನೆ, ಮಳೆಬೀಳುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ  ನೇಯ್ಗೆ ಕೆಲಸದ ಕಲ್ಪನೆ, ಮಳೆ ಹನಿಯನ್ನು ಬಣ್ಣವಿಲ್ಲದ ಬಿಂದುವಾಗಿ ಕಾಣುವುದು, ಹನಿಗಳು ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆಯುವಿಕೆಯ ಭಾವ, ಇವು ಕವಿ ಮನಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯವಾದೀತು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಭಾವನೆ. 

ಮನೆ  ಮನಗಳ ಬೆಸುಗೆಯಾಸೆಗೆ 
ಹೃದಯ ಹಣತೆಯ ಹಚ್ಚಿಟ್ಟ ಭಾಷೆ 
ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಎಷ್ಟು ಸುಂದರ 

 ಇಲ್ಲಿ ಲೇಖಕಿ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಮೇಲಿನ ಅಭಿಮಾನ,  ಪ್ರೀತಿಗೆ ತನ್ನ ಕವನವನ್ನು ಬೆಸುಗೆಯಾಗಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ ಪರದೆಯೂ 
ಬಿಳಿಯ ಸೀಮೆಸುಣ್ಣವೂ 
ಕರಿಹಲಗೆಗದು ಸಮವಸ್ತ್ರವೂ 
ಬರೆದು ಅಳಿಸಿ ಬರೆದು ಅಳಿಸಿ 
ಎದೆಯೊಳಗೆಲ್ಲಾ ಇಳಿಯುತ್ತೆ 

 ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳ ಕಲಿಕೆ, ಕರಿಹಲಕೆಯ ಮೇಲಿನ ಬರವಣಿಗೆಯಿಂದ ಪಕ್ವತೆ ಪಡೆಯುವುದನ್ನು ಲೇಖಕಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕರಿಹಲಗೆಗೆ ಬಿಳಿಯ ಸಮವಸ್ತ್ರ ತೊಡಿಸುವ ಮೂಲಕ ಕವನದ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಚೆಂದಗಾಣಿಸಿದ್ದಾರೆ. 

ಒಳ್ಳೆಯ ಗೆಳೆಯರ ಸೇರಿಕೊಂಡು 
ಬಾಳು ಚೆಂದ ಮಾಡು ಕಂದ 
ಎಲ್ಲರೊಳಗೊಂದಾಗಿ ನೀನು 
ಮಡಿಲ ಮುತ್ತಾಗು 
ಈ ನಾಡಿನ ಸ್ವತ್ತಾಗು 

 ಲೇಖಕಿ ಮೂಲತಃ ಶಿಕ್ಷಕಿಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಅಪೇಕ್ಷಿಸುವ ಸದ್ಗುಣ, ಆಚಾರ-ವಿಚಾರ ವಿನಯಗಳಿಂದ ಮಡಿಲ ಮುತ್ತಾಗಿ , ಸ್ವತ್ತಾಗಿ ಬಾಳಿರಿ ಎಂದು ಆಶಿಸಿದ್ದಾರೆ. 

ಹಳ್ಳಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದ ಕಸವಿಸಿಯೇನು 
ಬಿದ್ದರೂ ಎದ್ದು ಓಡೂ 
ಬದುಕು ಹಾಗೆಯೇ ನೋಡು 
ಸುಲಭದಿ ಸಿಕ್ಕ ಈ ಚಕ್ರ, ಕೋಲು 

  ಕವನ ಸಂಕಲನದ ಆಶಾಭಾವದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಉರುಳುವ ಗಾಲಿಗೆ ಹಿಡಿಯುತ ಕೋಲು ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಲೇಖಕಿ, ಹೊರಗೆ ಹೋದ ಮಗ ಸಮಯವಾದರೂ ಇನ್ನೂ ಬಾರದಿದ್ದನ್ನು ಕಂಡು ತಾಯಂದಿರು ಪಡುವ  ಸಹಜವಾದ ಆತಂಕ, ಚಕ್ರವನ್ನು ನಾಗರೀಕತೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿ, ಕೋಲನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಬಳಸಿ, ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಸೋಲು ಸಹಜ, ಅದನ್ನು ಕೊಡವಿ ನಿಂತು, ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಆಹ್ವಾನಿಸುವ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಬೆಳೆಯುವ ಆಶಯದೊಂದಿಗೆ, ಶರವೇಗದಲ್ಲಿ  ಉದಯಿಸುತ್ತಿರುವ ಇಂದಿನ ನಾಗರಿಕತೆಯನ್ನು ಪರಿಸರದ ಅರಿವಿನಿಂದ, ನಾಗರೀಕತೆಯ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಹಿಡಿಯುವ ಕೋಲಾಗಿ ಹಾಗೆ ಜೀವನದ ಸೋಲು - ಗೆಲುವಿನ  ಚಕ್ರಕ್ಕೆ, ಆಶಾಭಾವದಿಂದ ಸೆಟೆದು ನಿಲ್ಲುವ ಕೋಲನ್ನು ಹಿಡಿಯಿರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಆಟದ ಮೂಲಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿರುವುದು ಅವರ ಕವಿತ್ವ ಭಾವಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆ.  

ಅಮ್ಮ ಅಮ್ಮ ರಜೆಯಲಿ ನಾನು 
ತಾತನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವೆನು 
ಸುಡು ಸುಡು ಬಿಸಿಲಿನ ರಜೆಯನು ನಾನು 
ಮರದ ನೆರಳಲಿ ಕಳೆಯುವೆನು 

 ಆಧುನೀಕತೆಯ ಆಡಂಬರ, ಭರಾಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿರುವ ಮುಗ್ಧತೆ ದಿನೇ ದಿನೇ ಮಾಯವಾಗುತ್ತಿರುವ ಇಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ರಜೆಯ ಮಜಾ ಕವಿತೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ಬಾಲ್ಯಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅಟ್ಟಿದ ಅನುಭವ ಮತ್ತು ಇಂದಿನ  ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನಾವು ಕಳೆದ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ಚುಟುಕಾಗಿ ತಿಳಿಸಲು ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಸಾಧನ ಈ ಕವಿತೆ. 

 ಕೆಲವು ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭದ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ತುಡಿಯುವ ಲಯ, ಭಾವ, ಕವಿತೆಯ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಮಿಡಿಯುವಂತಿರಬೇಕಿತ್ತು ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಸುನೀತ ಮೇಡಂರವರ ಕವನಗಳನ್ನು ಓದಿದಾಗ ಲಘುವಾಗಿ ಮಿಡಿದ ಭಾವಾನಿಸಿಕೆ.

 "ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿರುವ ಕೆಲವು ಪದ್ಯಗಳನ್ನಾದರೂ ಶಾಲಾ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು,  ರಾಗವಾಗಿ ಹಾಡಿದರೆ ನನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನ ಸಫಲವಾಗುವುದು ಎಂಬ ಭಾವದೊಂದಿಗೆ,  ನನ್ನ ಶಿಶುಗೀತೆಗಳನ್ನು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ದಿನನಿತ್ಯ ಹಾಡುವುದನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ, ತೃಪ್ತಿಯ ಸಾರ್ಥಕ್ಯ ಭಾವ ಕಂಡಿರುವ ಲೇಖಕಿ, ಓದುಗರ ಸಾರ್ಥಕ್ಯ ಭಾವದ ಅಭಿಪ್ರಾಯಿಸುವಿಕೆಗಾಗಿ "ಉರುಳುವ ಗಾಲಿಗೆ ಹಿಡಿಯುತ ಕೋಲು " ಕವನ  ಸಂಕಲನವನ್ನು ನಮ್ಮ -ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮುಂದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮವಾದ ಯಶಸ್ಸು ಓದುಗರ ವಿಮರ್ಶೆ, ಪರಾಮರ್ಶೆ, ಹಾರೈಕೆಗಳ ಮೂಲಕ ಒಲಿದು ಬರಲಿ, ಸುನೀತ ಮೇಡಂ  ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಷೇತ್ರ ಕಂಡ ಉತ್ತಮ ಕವಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಬೆಳೆಯುವ ಹೃದಯಕವಿಯಾಗಿ ಪುಟಿಯಲಿ ಎಂದು  ಅತ್ಯಂತ ಕಿರಿಯವಳಾಗಿ ಮನ ತುಂಬಿ ಹಾರೈಸುತ್ತೇನೆ 💐💐.




ಮಂಗಳವಾರ, ಮಾರ್ಚ್ 23, 2021

ತೋರ್ಪಡಿಕೆ

ತೋರ್ಪಡಿಕೆ ನಾಟಕದಲ್ಲಿ
ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯ ಅಂಗಿಯನ್ನು
ಕಳಚಿ ತೊಟ್ಟಿಕೊಂಡಿತು
ನೋಡಲು ಎಷ್ಟು ಮಿರ ಮಿರ
ನವ ನವ, ಶುಭ್ರ
ಬೀಸೋ ಗಾಳಿ, ಹರಿವ ನೀರಿಗೂ
ಅದರ ಅಂಗಿಯಲ್ಲಿರುವ
ಕಪ್ಪು ಚುಕ್ಕೆಗಳು ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ
ದುರ್ಬಿನ್ನೇ ಬೇಕಾದೀತು
ಗಾಂಧಿತಾತನ ನ್ಯಾಯಬೆಲೆ
ಅಂಗಡಿಯ ಸಾಬೂನುಗಳಿಂದಲೂ
ಆ ಚುಕ್ಕೆಗಳು ಮಾಸುವುದಿಲ್ಲ 
ಇನ್ನಷ್ಟು ಇಸ್ತ್ರಿ ಮಾಡಿದಂತೆ 
ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ 
ಅದರ ವಿಜೃಂಭಣೆಯ ಮುಂದೆ 
ಅಸಹಾಯ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ 
ಬಾಯಿಗೆ ಬೀಗ ಜಡಿದು
ಜನ ಮನಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ 
ಅಲೆಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ 
ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ...? 
ತೋರ್ಪಡಿಕೆ ಅಂಗಿಯ 
ಕಳಚಲು ಅವ, ಅವಳು 
ಕಪ್ಪು ರಂಧ್ರಗಳಿಲ್ಲದ ಹೊಸ 
ಬಿಳಿ ಅಂಗಿ ತೊಡುವವರೆಗೆ 
ಆದರಿನ್ನೂ ಅವರು ಅಂಗಿ 
ಖರೀದಿಸುವ ಯೋಚನೆಯನ್ನು 
ಮಾಡಿಲ್ಲ. 


ಗುರುವಾರ, ಮಾರ್ಚ್ 4, 2021

ಅನೀಫಾ

ಖಾಲಿ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ
ಕುಳಿತ ನಮ್ಮ ಅನೀಫನಿಗೆ
ಮನಸ್ಸೆಲ್ಲಾ ಖಾಲಿ -ಖಾಲಿ
ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಅದರಲ್ಲಿ
ಹೂ ಅರಳಿದಂತೆ,
ಗಾಳಿ ಬೀಸಿದಂತೆ ಭಾಸವಾಗಿ
ಕುರ್ಚಿ ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ
ವಾಲಿದೊಡನೆ ತಡ
ಬಡಯಿಸುತ್ತಾನೆ
ಪಕ್ಕದಲೆಲ್ಲೋ ಸದ್ದಾಗಿ
ಭ್ರಮೆಯಿಂದ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತದೆ 
ಕುರ್ಚಿಯ ಕೈ ನೇವರಿಸುತ್ತಾನೆ 
ಕಾಲಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಟ್ಟು ಚಡಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ 
ಅದರೊಡನೆ ಸಂವಾದಕ್ಕಿಳಿಯುತ್ತಾನೆ 
ಹಾಗೂ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಲಿಲ್ಲ 
ಕೊನೆಗೆ ಕುರ್ಚಿಯೊಂದಿಗೆ 
ಕನಸಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ 
ಅಲ್ಲೂ ಸಾಣೆ ಹಿಡಿಯುವ 
ಮಂಡಿಗೆ ತಿನ್ನುವ ಮರ್ಕಟ ಛಾಯೆ 
ತಕ್ಷಣ ಕುರ್ಚಿಗೆ ಮೆತ್ತಿದ 
ತುಕ್ಕೆಂಬ ರಜದ ನೆನಪಾಗಿ
ಕುರ್ಚಿಯಿಂದ ಎದ್ದು, ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚಿ 
ಪಾಲಿಶ್ಯು ಮಾಡ ತೊಡಗುತ್ತಾನೆ. 




ಶನಿವಾರ, ಫೆಬ್ರವರಿ 27, 2021

ಮೌನ ಮುರಿವೆಯಾ... [ ನನ್ನದೆ ರಚನೆಯ ಭಾವಗೀತೆ ]

ಮೌನ ಮುರಿವೆಯಾ... ಮುಕುಂದಾ
ನನ್ನ -ನಿನ್ನ ನಡುವಿನ
ತನು ಬೆರೆವೆಯಾ...ಮುಕುಂದಾ [2]

ನಿನ್ನಾ ಒಂದು ಕಿರುನಗೆ
ಸಾಕೆನಗೆ ಬಾಳಲಿ
ಅದು ಮಾಸದೆ ಹೊಸೆದಾಡುತಿರಲಿ
ನನ್ನ -ನಿನ್ನ ಭಾವ ರಾಗದಲಿ [ಮೌನ ಮುರಿವೆಯಾ ]

ನಿನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳುತಿರೆ...
ಮನ ಬೀಗಿ ಬಾಗುವುದು
ಧನ್ಯವಾಗುತಾ, ಧನ್ಯವಾಗುತಾ[ಮೌನ ಮುರಿವೆಯಾ ]

ನಿನ್ನ ಒಂದು ಸ್ಪರುಷದಲಿ
ಸಿಗುತಿರೆ.. ನಿತ್ಯದಲಿ
ಅದು ನಾ ತಂದ
ಪುಣ್ಯಫಲದ ಹರುಷದಿ[ಮೌನ ಮುರಿವೆಯಾ



ಗುರುವಾರ, ಫೆಬ್ರವರಿ 25, 2021

'ದಿ ಗ್ರೇಟ್ ಇಂಡಿಯನ್ ಕಿಚನ್' ಮಲಯಾಳಂ ಮೂವಿ



ಮಾತನಾಡಲು ಭಾಷೆ ಬಾರದಿದ್ದರೂ, ಅಕ್ಷರ ಜ್ಞಾನ ಇದೆಯಲ್ಲ ಎಂಬ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ನೋಡಿದ್ದೆ. ಹಿಂದೆ ನೋಡಿದ ಮಲಯಾಳಂ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳಿಗಿಂತ ತುಸು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾಡಿದ ಚಲನಚಿತ್ರ ಕಾರಣ ಆ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಂಪುಗಟ್ಟಿರುವ ನೈಜತನ. ಭಾರತೀಯ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕತೆಯನ್ನು ತೀರಾ ಸರಳವಾಗಿ ಸೆರೆಹಿಡಿದಿದ್ದಾರೆ. ಬಹುಪಾಲು ಮಹಿಳೆಯರು ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಕಥಾಹಂದರ. ನಾಯಕಿಯ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಜೀವ ತುಂಬಿರುವ ನಿಮಿಷ ಸಜಯನ್ ರವರ ನಟನೆ ಪ್ರಶಂಸನೀಯ. 



ಬುಧವಾರ, ಫೆಬ್ರವರಿ 24, 2021


ರಣ ಬಿಸಿಲಿನ ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮರಿಗುಬ್ಬಿ ತನ್ನ ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಮರಳುಗಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಹೋಗುತಿತ್ತು. ಮರಿಗುಬ್ಬಿ ತಾಯಿ ಪ್ರೀತಿ ಅನುಮಾನಿಸಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲೆಂದು ಹೇಳಿತು, ಅಮ್ಮ... ನಾನು ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬರುವವರೆಗೂ ನೀನೊಬ್ಬಳೇ ನಿಂತ ಈ ಜಾಗದಲ್ಲೇ ನನಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರಬೇಕೆಂದು.  ಹೆತ್ತವ್ವನಿಗೆ ಮಗುವಿನ ಮಾತಿನ ಮರ್ಮ ಅರ್ಥವಾಗದಿರುವುದೇ..? ತಾಯಿ ಗುಬ್ಬಿ ಒಪ್ಪಿಗೆ ನೀಡಿದ ಮೇಲೆ ಮರಿಗುಬ್ಬಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟು ಹೋಯಿತು. ಹಲವು ತಾಸು... ದಿನ, ರಾತ್ರಿ, ಹೀಗೆ ವಾರಗಳೇ ಕಳೆದವು.  ಒಂದು ದಿನ ಮರಿಗುಬ್ಬಿಗೆ ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ನೆನಪಾಗಿ ಮನೆಯನ್ನು ಸೇರಿತು. ಆದರೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ  ತಾಯಿ ಇಲ್ಲದ್ದು ಕಂಡು ಆಶ್ಚರ್ಯ. ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ವಿಚಾರಿಸಿ ಸೋತ ಮರಿಗುಬ್ಬಿಗೆ ನೆನಪಾಯಿತು, ತಾನು ತಾಯಿಗೆ ಹೇಳಿದ ಮಾತು. ತಕ್ಷಣ ಪುರ್ರೆಂದು ಮರಳುಗಾಡಿನ ಕಡೆ ಹಾರಿತು. ಮರಳುಗಾಡಿನಲ್ಲಿ ಆ ದಿನ  ಹೇಳಿದ ಜಾಗದಲ್ಲೇ ಅಮ್ಮನ್ನನ್ನು ಕಂಡು ಮರಿಗುಬ್ಬಿಯ ಆನಂದ ಹೇಳತೀರದಾಯಿತು. ಅಮ್ಮನ ಹತ್ತಿರ  ಹೋಗಿ ನೋಡಿತು, ತಾನು ಹೇಳಿದ ಜಾಗದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಅಲುಗದೆ ನಿಂತು, ಕೃಶವಾಗಿ ಮರಳಲ್ಲಿ ಹೂತು ಹೋಗಿ ಮುಖ ಮಾತ್ರ ಕಾಣುತಿತ್ತು.ಮರಿಗುಬ್ಬಿ ಅಮ್ಮಾ... ಎಂದೊಡನೆ ತನ್ನ ಮರಿಗಾಗಿ ಜೀವದ ತುದಿ ಎಳೆ ಹಿಡಿದು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ತಾಯಿಗುಬ್ಬಿ ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಉಸುರಿತು, ಕಡು ಬಿಸಿಲು, ಮಳೆಗಳ ಕಾಯುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೀನು ಗೆದ್ದೆ, ಆದರೆ ಮನಸ್ಸೊಳಗಿನ ಕಾಯುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ  ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣವೂ ಮರಳೊಳಗೆ ನೀ ಹೂತು ಹೋದೆ. 



ಕ್ಷಮಿಸು

ಕ್ಷಮಿಸು ಎಂಬುದು ಆಗಾಗ್ಗೆ
ಮರುಕಳಿಸುವ ಮಾರ್ದನಿ
ನಮ್ಮ ಮನುಕುಲದೊಳಗೆ
ಹಿಂಜರಿಕೆ, ಮುಗ್ಗರಿಕೆಗಳಿಲ್ಲ
ಕ್ಷಮಿಸುವಿಕೆಯ ಅರಿವು
ಪರಿವಿನ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ
ಮುಲಾಜು ರಿಯಾಯಿತಿಗಳಿಲ್ಲ
ಲಯ, ತಾಳಗಳಿಲ್ಲ
ಆದರೆ ವಜ್ರದ ಹೊಳಪಿದೆ
ಪಾದರಸದ ಹರಿವಿದೆ
ಒಮೊಮ್ಮೆ ಮುಗ್ಗರಿಸಿ ಪಲ್ಟಿ
ಹೊಡೆದರೂ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ
ಸೆಟೆದು ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ
ಸಾವೇ ಕಣ್ಣೆದುರಿದ್ದರೂ
ಸರಳ ಸುಲಲಿತವಾಗಿ
ಮಾಡುವುದ ಮಾಡಿ
ನನ್ನ ನೀ ಕ್ಷಮಿಸು. 
ನಾ ಕ್ಷಮಿಸುವಿಕೆಯನ್ನೇ 
ಪ್ರಶ್ನಿಸುವೆ ತರವೇ ಇದುವೆ ನಿನಗೆ...? 
ಕ್ಷಮಿಸು..... 


ಅಪ್ಪ

ಅಂದು ಅಪ್ಪ ತನ್ನ ನೋವಿನ ಬೀಜವನ್ನು
ನನ್ನೊಳಗಿನ ನಾನಾಗಿ ಬಿತ್ತಿದ
ಅದು ನನ್ನೊಳಗಿನ ನಾವಾಯಿತು
ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ತನ್ನ ಬೆವರು
ಘಾಟಿನ ಸಿಡಿ ಮಿಡಿಯನ್ನು ಮೆತ್ತಿದ
ಮೊಳೆತ ಗಿಡಕೆ ತನ್ನಂತೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯ 
ತಾಜಾತನದ ನೀರುಣಿಸಿದ 
ಅಮ್ಮ ಮುಲಾಮು ಇಲ್ಲದ ತನ್ನ 
ನೋವುಗಳಿಂದ ಪೋಷಣೆ ಮಾಡಿ 
ನಗೆಯೆಂಬ ಹರಿದ ಚಾಪೆ ಹೊದಿಸಿದಳು 
ಅವರಿಬ್ಬರ ಕತ್ತಲು ಬೆಳಕಿನ ಈಜಾಟದಲ್ಲಿ 
ಸಸಿ ಬಾಡದೆ ಚಿಗುರೊಡೆಯಿತು 
ಮಳೆ ಬಿಸಿಲಿನ ಒಲವ ತಾಪಕೆ 
ಇಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ದೇಹದ ಚರ್ಮ
ಬಿಸಿಲುಡಿಗೆ ಮಾಡಿ 
ಗಿಡಕೆ ಹೊರಿಸಿದರು 
ಗಿಡ ಕವಲೊಡೆಯುವುದರಲ್ಲಿ 
ಎಡವಿದರು ಮೂಲತ್ವದಲ್ಲಿ 
ಅರಳಿ ಮರವಾಯಿತು 
ಆದರೀಗ ಬುಡಕೆ ತಗುಲಿದೆ 
ಮಾರ್ಮಿಕ ಹುಳುವಿನ ಕೊರೆತ 
ಉಳಿವು ಅಳಿವುಗಳಲ್ಲಿ 
ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿ ಕಂಡಿಹುದು 
ನನ್ನೊಳಗಿನ ನಾನು -ನಾವು. 






ಚೀಲ

ಬಲೆ ಬಲೆಯ ಕತ್ತಲೆಯ ಚೀಲ 
ನಾ ಅದರೊಳಗೆ  ಬೆಳಕನ್ನು 
ಹಿಡಿದು ಆದಷ್ಟು ತುಂಬಿದ್ದೆ 
ಬೆಳಕು ಮಿನುಗುವುದು ಬಲೆಯಲ್ಲಿ 
ಆಗಾಗ ಕಾಣುತಿತ್ತು
ಮೂಲೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ದುಗುಡ 
ಬೆಳಕು ಕತ್ತಲ್ಲನ್ನು ನುಂಗುವುದೋ 
ಕತ್ತಲೆ ಬೆಳಕಿಗೆ ಶರಣಾಗುವುದೋ
ಚೀಲದ ದಾರ ಅಲುಗಾಡತೊಡಗಿತು 
ಆದಷ್ಟೂ ಬಿಗಿದು ಸರಿಮಾಡಿ 
ಕುಳಿತೆ ವಿರಮಿಸಲು 
ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ 
ಧಗ್ ಎಂಬ ಸದ್ದು 
ನಿಧಾನವಾಗಿ ನೋಡಿದೆ ತಿರುಗಿ 
ಚೀಲ ಛಿದ್ರ ಛಿದ್ರ !
ಬೆಳಕೆಂಬ ಸುಳಿವಿಲ್ಲ 
ಕತ್ತಲು ಸುರಿದು ಹರಿದಾಡುತ್ತಿದೆ 
ಅದ ನೋಡಿ ನನಗೆ ದಿಗಿಲಿನ ಮೂರ್ಛೆ 
ಕತ್ತಲೊಳಗೆ ನನ್ನದೇ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ 
ಗಹ ಗಹಿಸಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದ ಕಂಡು. 




ಶುಕ್ರವಾರ, ಫೆಬ್ರವರಿ 5, 2021

ಮುಪ್ಪು


ಶತ ಶತಮಾನಗಳಿಂದಲೂ
ಬಾಳಿ ಬಂದಿದ್ದೆ
ತಲೆಮಾರಿಗಿಲ್ಲ ಯಾರೂ ಇಂದು
ಕಾಲೊಂದು ಮುರಿಯಿತೆಂದು
ಹೊಳಪಿನ ಬಣ್ಣ ಮಾಸಿತೆಂದು
ಹಳೆಕೊಠಡಿಯ ವಾಸ್ತವ್ಯಕ್ಕೆ
ತಂದು ಬಿಸುಟಿದರು 
ಗತಕಾಲವೂ ಇಂದಿಲ್ಲಿ ನೆನಪಾಗಿದೆ 
ಎಲ್ಲರ ಸಮ್ಮುಖ ಅಂದು ನಾ 
ಅರೆಬರೆ ತಿಂದು ಆಲಿಸಿದ 
ನ್ಯಾಯದ ತುಣುಕುಗಳು 
ಬಹಿಷ್ಕರಿಸಿದ ವ್ಯಾಜ್ಯಗಳು, 
ದಾರಿ ಅರಸಿ ಸೋಲನ್ನಪ್ಪಿದ 
ಭೂ ಮಾತೆಯರು ನನ್ನಲ್ಲಿ ವಿರಳ 
ತಾರುಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಉದಾಸೀನತೆ 
ಕುಡಿಯುವ ನೀರಾಗಿತ್ತು ನನಗೆ 
ಹಾಗೆ ಮುದುಕ -ಮುದುಕಿಯರ 
ಕಣ್ಣೀರೂ  ಸಹ 
ಅದೆಷ್ಟೋ  ಬಡವರು ನನ್ನ ಕಾಲುಗಳಿಗೆ
ಪಾಲಿಸು ಮಾಡಿದ್ದರು 
ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿದ್ದ ರಕ್ತದ ಕಲೆಗಳನ್ನು 
ಕೆರೆದು ತೆಗೆದಿದ್ದರು 
ರಕ್ತ ಬೀಜಾಸುರರು ಮೆಟ್ಟಿಲೇರಿ 
ಅಟ್ಟಹಾಸಗೈದಿದ್ದರು ನನ್ನಲ್ಲಿ 
ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ನೋಟಿನ ನೊಣಗಳು
ಅಂಟಿ ಗುಯ್ ಗುಟ್ಟಿದ್ದವು 
ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾ, ವೈರಸ್ಸುಗಳು ಕೊರೆದು 
ಕರಕಲು ಮಾಡಿ ಅದೃಶ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ 
ಜಾತಿ, ವಿಜಾತಿಯ ಬೇರುಗಳು 
ಹಬ್ಬಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದವು 
ಎಲ್ಲವೂ ಜೊಂಪುಗಟ್ಟಿದ್ದವು ಅಂದು ನನ್ನಲ್ಲಿ. 
ಇಂದು ನಾ ಮುರಿದಿರುವೆ 
ಅದೇ ಜನ ನನಗೂ ತೋರಿರುವರು 
ಮುಪ್ಪನು ಮರೆಯುವ  ತಾರುಣ್ಯವ 
ನನ್ನಂತೆ ಶತ ಶತಮಾನ ಅರಸಿ 
ಮರುಗುತ್ತಿರುವ ಈ ಹಾಳು ಉಗ್ರಾಣದಲ್ಲಿ. 

 

ಬುಧವಾರ, ಜನವರಿ 27, 2021

ಮೆರಗು ನೀಡುವ ಹಬ್ಬ ಆಚರಣೆ

        ಅದೊಂದು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹಬ್ಬ ಆಚರಣೆಯ ದಿನದಲ್ಲಿ ಶಾಲೆಗೆ ಮೆರಗು ತರಬಯಸಲು ಸ್ಪರ್ಧೆ, ಆಟ -ಊಟೋಪಚಾರಗಳ ಆಮಿಷ ಒಡ್ಡಿ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಸೇರಿಸಿದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ. ಅಂದು ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆಂದೂ ಕಾಣದ ಹಬ್ಬದ ವಾತಾವರಣ. 

ಶಾಲೆಯ ಮುಂದೆ ದಿನಾ ನಡೆದು ಹೋದರೂ,ಶಾಲೆಯ ಕಡೆ ತಿರುಗಿಯೂ ನೋಡದ, ಅಕಸ್ಮಾತಾಗಿ ನೋಡಿದರು ಶಾಲೆಯ ಕಟ್ಟಡ, ಅಲ್ಲಿಯ ಶಿಕ್ಷಕರು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಇಲ್ಲವೆಂಬಂತೆ ಹೋಗುವ ಜನಗಳು, ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆ ಎಂದರೆ ಏನೋ ಉದಾಸೀನ ಮನೋಭಾವನೆ ಇರುವ ಗಣ್ಯರು, ಶಾಲೆಯನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸಭಾಂಗಣ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆಟದ ಮೈದಾನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತಿರುವ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರೆಲ್ಲಾ,  ಆ  ದಿನ ಅಲ್ಲಿ ನೆರೆದು ನಮ್ಮದೇ ಶಾಲೆ ಎಂಬಂತೆ ಬೀಗುತ್ತಿದ್ದರು.ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದೋ - ಎರಡೋ ಮನಸ್ಸುಗಳು  ಮಾತ್ರ ನಾನು ಓದಿದ ಶಾಲೆಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಶ್ರೇಯಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

ಅಲ್ಲಿಯ ಶಿಕ್ಷಕರುಗಳ ತೋರ್ಪಡಿಕೆಯ ಓಡಾಟ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟಲ್ಲ.ಜನರಂತು ಶಿಕ್ಷಕರುಗಳ ಓಡಾಟ ನೋಡಿ ತಾವೂ ಶಿಕ್ಷಕರಾಗಿದ್ದರು. ಅದರಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಶಿಕ್ಷಕರು ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಅಸಮಾಧಾನದಿಂದಲೂ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದರು.
 
ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವು ಹೇಗೋ ಏನೋ ಅದ್ದೂರಿಯಾಗಿ ನಡೆಯಿತು, ಎಲ್ಲರು ಆಡಿ, ಉಂಡು ತಿಂದು, ಕುಣಿದರು, ಸಮಾಪ್ತಿಯು ಹೊಸ ವರ್ಷ ಆಚರಣೆಯಂತೆ ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಜರುಗಿತ್ತು. 

    ಮಾರನೇ ದಿನ ನಾ ಎಂದಿನಂತೆ ಶಾಲೆಯ ಮುಂದೆ ಹಾದು ಹೋಗುವಾಗ ಗಮನಿಸಿದೆ... ಮೊದಲಿನಂತೆ ಕಂಡ ಶಾಲೆ, ಆದರೆ ಗಿಡಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ಮತ್ತೆ ನೆಟ್ಟ ಹೊಸ ಗಿಡಗಳು, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಡೆದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಅವಶೇಷವಾಗಿ ಉಳಿದಿದ್ದ ಚಪ್ಪರ, ನನ್ನನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ತಿಂದು ಕುಡಿದರೆಂದು ಅಳುತ್ತ ಹರಕು -ಮುರುಕಾಗಿದ್ದ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಲೋಟ-ತಟ್ಟೆಗಳು, ಕಸ, ಮೂಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವಿತು ಕುಳಿತ್ತಿದ್ದ ಬಾಟಲಿಗಳು, ನಾಯಿಗಳು ಮೂಸಿ ನೋಡಿ ಖುಷಿ ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಮೂಳೆಗಳು ಹಾಗೂ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದೆ ಬಿಕೋ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ಶಾಲೆಯ ಮೂಕರಾಗದ ತರಂಗದಲೆಗಳು. 

ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ನನ್ನನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾಡಿದ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಯಾಗಿ ಭುಗಿಲೆದ್ದು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ಜಾತಿಯ ಬೇರು, ರಾಜಕೀಯ ವೈಷಮ್ಯ, ನಾಟಕೀಯ ಪ್ರವೃತ್ತಿ, ಪ್ರಚಾರದ ಲಾಬಿಗಳು. ಎಲ್ಲಿಯೂ ಶಾಲೆಯ ಮೃದು ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಪಾರಿಜಾತಗಳಾಗಿ ಅರಳಿಸುವ ಭರವಸೆ ಕಂಡು ಬರಲಿಲ್ಲ.

ಹೂ, ಹಣ್ಣು, ಹಾರ-ತುರಾಯಿ, ಬಹುಮಾನ, ಉಪಹಾರಗಳಿಗೆಂದು ದಾನ ನೀಡಿ ಪ್ರಚಾರ ಪಡೆಯುವ ಉದಾರ ಮನಸ್ಸುಗಳು, ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಉಪಯುಕ್ತತೆ ವಿಷಯ ಬಂದರೆ ಉದಾರತೆ ಬತ್ತಿದ ಜಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾರ-ತುರಾಯಿ, ಬಹುಮಾನ, ಉಪಹಾರ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಗೆ ಸಂಗ್ರಹಗೊಂಡಿದ್ದ ಅಷ್ಟೂ ಹಣವು ಮಕ್ಕಳ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಅಲಂಕಾರಗೊಂಡಿದ್ದರೆ ಉದಾರತೆ ಸಾರ್ಥಕತೆಯ ಉತ್ತುಂಗದಲ್ಲಿ ವಿಜೃಂಭಿಸುತಿತ್ತು.


ಶನಿವಾರ, ಜನವರಿ 23, 2021

ಬುಧವಾರ, ಜನವರಿ 20, 2021

ಕವಿತೆಗಳು

ಇತ್ತೀಚೆಗೇಕೋ ಕವಿತೆಗಳು
ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮುನಿಸು -ಮುಷ್ಕರಗಳ
ತಗಾದೆ ತೋರಿ, ಬೆವೆತು ನೀರಾಡಿ
ಮಾಸು ಮಾಸಾಗುತ್ತಿವೆ
ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಗುಳ್ಳೆಗಳ್ಳೆದ್ದು
ಚರ್ಮ ಸುಲಿದೇಳುತ್ತಿದ್ದರು
ಅಕ್ಷರಗಳು ಪದಗಳಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ
ಪದಗಳು ಸಾಲುಗಳಾಗಿ ತೋರುತ್ತಿಲ್ಲ
ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಕೂಸಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ
ಗತಕಾಲ ಅರಸುತ್ತಿರುವ ಭಾಸ
ಬಾ ಎಂದರೂ ಬರಲಾರದೆ
ಸೆಡ್ಡು ಹೊಡೆದು ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿ ನಿಂತು
ಸುಟ್ಟು ಬೇಯುತ್ತಿರುವ ಭಾವನೆಗಳೊಂದಿಗೆ 
ಕರಕಲಾದರೂ,  ರಾಜಿ ಸಂಧಾನಗಳ 
ತಗಾದೆಗಳು  ಏರ್ಪಡದಿದ್ದರು 
ಶರಣಾಗತಿಯ ಶಯನ ಬಯಸಿ 
ಖಿನ್ನತೆಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿಂತಾಗ ನಾ 
ಹರಿಯುತ್ತವೆ ಹನಿ ಹನಿಯಾಗಿ 
ಬಿಳಿಯ ಹಾಳೆಯ ಮೇಲೆ. 



ಬುಧವಾರ, ಜನವರಿ 13, 2021

ಸೂರ್ಯ

ಸೌರಮಂಡಲ ಶೋಭಿತ ನಕ್ಷತ್ರ ನಮ್ಮ ವೈವಸ್ವತ. ತಾನು ಉರಿದು ಜಗಕ್ಕೆಲ್ಲ ಬೆಳಕು ಕೊಡುವುದು ಅರ್ಕನ ಸ್ವಭಾವತಃ ಕರ್ತವ್ಯ ಒಪ್ಪುವ, ಆದರೆ ಆಯಾಸಗೊಂಡಾಗ, ಭೂಮಿ ಆತಂಕದ  ಭೂಕಂಪ, ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಯ  ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕರಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು ಬೆಳಗಿದರೆ ಸೌರಮಂಡಲದ ಒಡೆಯ ಮತ್ತಷ್ಟು ಶೋಭಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ. 


ಮಂಗಳವಾರ, ಜನವರಿ 12, 2021

ಕೊಡಗಿನ ಗವಿಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಬೆಟ್ಟ

ಭಾರತದ ಸ್ಕಾಟ್ಲ್ಯಾಂಡ್ ಎಂದು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕರ್ನಾಟಕದ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಜಿಲ್ಲೆ ಕೊಡಗು. ಕೊಡಗಿನ ಸೋಮವಾರಪೇಟೆ ತಾಲ್ಲೂಕಿನಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಗ್ರಾಮ ಆಗಳಿ. ಈ ಗ್ರಾಮವು ನಿಸರ್ಗ ರಮಣೀಯತೆಯಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದೆ .ಈ ನಿಸರ್ಗ ಸೌಂದರ್ಯದ ಒಡಲಲ್ಲಿರುವುದೇ ಗವಿಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಬೆಟ್ಟ. ಈ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟೆಪುರ ಮೀಸಲು ಅರಣ್ಯದ ನಡುವೆ ಹಾದು ಹೋಗಬೇಕು.

ಈ ಅರಣ್ಯವು ತುಂಬಾ ದಟ್ಟತೆಯನ್ನು,ಇಂದು ಉಳಿಸಿ ಕೊಂಡಿಲ್ಲವಾದರೂ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುವಾಗ ತಂಪಾದ ವಾತಾವರಣ ಮನಕ್ಕೆ ಹಿತನೀಡುತ್ತದೆ.   ಗವಿಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಸಾಗುವ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಡುಬಸವ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಚಿಕ್ಕದಾದ ದೇವರಗುಡಿ ಒಂದು ಕಾಣಸಿಗುತ್ತದೆ. ಈ ಗುಡಿಯು ತನ್ನದೆಯಾದ ವಿಶಿಷ್ಟ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು,

ಇಲ್ಲಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದರೆ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ ವಿಶ್ರಮಿಸಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗುವ ಮನೋಜ್ಞವಾದ ಕೆರೆಯೊಂದು ಕಾಣಸಿಗುತ್ತದೆ.

ದಂಡಿನ ಬಾವಿ ದಳವಾಯಿ ಕೆರೆ. ಹಿಂದೆ ಕೊಡಗಿನ ರಾಜನಾಗಿದ್ದ ವೀರರಾಜ ಮತ್ತು ಅವನ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಗಳು (ರಾಜನ ದಂಡು -ಸೇನೆ) ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ದೇವರ ಆಣತಿಯಂತೆ ಒಂದು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಕೆರೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ, ಈ ಕೆರೆಗೆ ದಂಡಿನ ಬಾವಿ ದಳವಾಯಿ ಕೆರೆ ಎಂದು ಹೆಸರಾಗಿದೆ ಎಂದು ಇಲ್ಲಿನ ಹಿರಿಯ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಈ ಕೆರೆಯ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಮನ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದರೆ, ರಸ್ತೆಯ ಬಲಭಾಗಕ್ಕೆ ಕಾಣುವ ಕವಲು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಪ್ರಯಾಣಿಸಿದರೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ಎದುರ್ಗೊಳ್ಳುವುದೇ ಮನೋಹರವಾದ ಬಂಡೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಗವಿಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಬೆಟ್ಟ .

ಅಲ್ಲಿನ ಸುತ್ತಲಿನ ಪ್ರದೇಶವೂ ದೇವರ ಕಾಡು ಎಂದು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಹೆಬ್ಬಂಡೆಗಳ ನಡುವಿರುವ ಈ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು, ಅಲ್ಲಿಯ ಹಕ್ಕಿ -ಪಕ್ಷಿಗಳ ಕಲರವ, ಚಿಲಿಪಿಲಿ ನಾದವನ್ನು ಆಲಿಸುತ್ತಾ, ಪ್ರಕೃತಿ ಸೌಂದರ್ಯ ವನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾ, ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಕಡಿದು ನಿರ್ಮಿಸಿರುವ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ಏರುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ಕಾಣಸಿಗುವುದೇ ಸಿದ್ದೇಶ್ವರ ಸ್ವಾಮಿ ದೇವಾಲಯ. ದೇವಸ್ಥಾನದ ಗೋಡೆಗಳು ಪೂರ್ಣಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ ರಚನೆಯಾಗಿರುವ ಬಂಡೆಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

ದೇವಾಲಯದ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ ಗವಿಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಸ್ವಾಮಿ ಮಲಗಿರುವ ಭಂಗಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ನಾಗದೇವತೆಯು ಹುತ್ತದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾಳೆ.



      ದೇವಾಲಯದ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ವಾತಾವರಣ ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿದ್ದು,ಜನಗಳ ಸದ್ದು-ಗದ್ದಲವಿಲ್ಲದೆ ನಿಶಬ್ದವಾಗಿದ್ದು,  ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೌಂದರ್ಯವು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಮುದನೀಡುತ್ತದೆ. ದೇವಾಲಯದ ಹಿಂಬದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ನೋಡಿದರೆ ಪ್ರಕೃತಿ ದೇವತೆಯೇ ಎದ್ದು ಬಂದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುವ ಆ ಕ್ಷಣ ಮೈನವಿರೇಳಿಸುತ್ತದೆ. 

       ಇಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಪುರಾತನ ಹೆಬ್ಬಂಡೆಗಳು ಇಲ್ಲಿಯ ಇನ್ನೊಂದು ವಿಶೇಷತೆಗಳಾಗಿವೆ. ಗ್ರಾಮಸ್ಥರ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ ಈ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಐತಿಹ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುವುದಾದರೆ  ಸುಮಾರು 500 ರಿಂದ 600 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಐದು ಜನ ಶರಣರು ಭಿಕ್ಷಾಟನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಈ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದು, ಈ ಬೆಟ್ಟವು ಹಿಂದೆ ದಟ್ಟಾರಣ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಪ್ರಶಾಂತವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಶರಣರು ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ  ಗ್ರಾಮಗಳನ್ನು ತೊರೆದು ಈ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಬಂದು ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ   ನೆಲೆ ಕಂಡುಕೊಂಡರು. 

  ಶರಣರು ಲೋಕ ಕಲ್ಯಾಣಾರ್ಥವಾಗಿ ಈ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಶಿವನು ನೆಲೆನಿಲ್ಲಬೇಕಾಗಿ ಶಿವನನ್ನು ಕುರಿತು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದಾಗ,  ಅವರ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಮೆಚ್ಚಿ ಸಿದ್ದೇಶ್ವರನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಗವಿ (ಗುಹೆ )ಯಲ್ಲಿ ಐಕ್ಯವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಶರಣರು ಸಹ ಸಿದ್ದೇಶ್ವರನ ಸನಿಹದಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲುಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಐಕ್ಯವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಅಂದಿನಿಂದ  ಇದು ಗವಿಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಬೆಟ್ಟವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. 

ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಸ್ವಾಮಿಯ ಮೂರ್ತಿ ಮತ್ತು ಬೆಟ್ಟ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ರಾಗಿಕಾಳಿನಷ್ಟು ಬೆಳೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದು ಗ್ರಾಮಸ್ಥರ ಹೇಳಿಕೆ ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆ. 

       ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಶಿವರಾತ್ರಿಯ ಮಾರನೇ ದಿನ  ಎಲ್ಲಾ ಜನಾಂಗದವರು ಸೇರಿ ಜಾತ್ರೆಯನ್ನು ಬಹಳ ವಿಜೃಂಭಣೆಯಿಂದ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ.

           ಜನರು,  ಪಟ್ಟಣಗಳ ಕಿರಿಕಿರಿ ಗದ್ದಲ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ದೂರವಿರುವ ಈ ಬೆಟ್ಟ ನಿಸರ್ಗ ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ನಿಶ್ಯಬ್ದತೆಯಿಂದ  ಮನಸ್ಸಿನ ಎಲ್ಲಾ ಜಂಜಾಟಗಳನ್ನು ಕ್ಷಣಕಾಲ ದೂರವಿಡಲು ಮತ್ತು ಪೋಟೋಗ್ರಫಿಯನ್ನು  ಅರಸಿ ಬರುವವರಿಗೆ ಒಂದು ಆಹ್ವಾನದಂತೆ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ.ಅಪರೂಪಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಎಂಬಂತೆ ಗಜರಾಜರ ದಂಡು ದಾಳಿಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ತೆರಳಲು ಬೇರೆ ಇನ್ನಾವುದೇ ಭಯವಿಲ್ಲ.
  
        


ಮಂಗಳವಾರ, ಡಿಸೆಂಬರ್ 15, 2020

ಪ್ರೀತಿ

ನೀ ನನಗೇನಾದರು ಮಾಡಬೇಕೆಂದರೆ
ಯಮನು ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸಿ ಅಪ್ಪಿದಾಗ
ನನಗೊಂದು ಗೋರಿ ಕಟ್ಟಿಸು
ಹಾ..! ಅದನ್ನು ನೀನು ಮಾತ್ರ ಕಟ್ಟಬೇಕು
ಗಾಜಿನ ಗೋಪುರ ಕಳಶವಾಗಿರಲಿ
ನನ್ನ ಉಸಿರು ನಿನ್ನ ಅದರಲ್ಲಿ ತಾಕುತಿರಲಿ
ಗೋರಿ ಮಾಡುವಾಗ ನನ್ನ ಬಿಟ್ಟು
ಬೇರೇನನ್ನೂ ನೆನೆಯಕೂಡದು, ನನ್ನ
ಪ್ರೀತಿಯ ಪರಿವಿದ್ದರೆ.
ಅದರ ಸುತ್ತ ರಜ ಬೆಳೆಯದಂತೆ ನೋಡಿಕೋ
ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೋ ಒಂದು ಹನಿಯೂ ಕಣ್ಣಿಂದ
ಜಾರದಿರಲಿ ನನ್ನ ದಣಿವಾರಿಸಲು 
ನನ್ನನಿಡುವಾಗ ಗೋರಿಯೊಳಗೆ 
ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ 
ಅಚ್ಚಾಗಿರಲಿ, ನಿನ್ನ ನಾ ಹಿಂಬಾಲಿಸುವಂತೆ 
ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿರದ ಅಧರಗಳನ್ನು ಹಣೆಗೊತ್ತಿ 
ನುಡಿ, ನನ್ನಂಶವಾಗಿ  ಆವಿರ್ಭವಿಸು 
ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೆ ಮರುಗಬೇಡ 
ನಿನ್ನ ವಿಶಾಲ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಲಯದಲ್ಲಿ 
ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಗೋರಿ ಕಟ್ಟಿ ಬಚ್ಚಿಡು 
ಅದಕ್ಕೊಂದು ಜೀವಂತ ಸ್ಮಾರಕ 
ಕಟ್ಟು ನಿನ್ನ ಉಸಿರಿನಿಂದ 
ಹೆಸರಿಡು, ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕಾಣಿಸು 
ನನ್ನ ಕನಸಿನ ಮಗು 
ಗೋರಿಯಲಿ ಚಿರನಿದ್ರೆ ಅರಸಿದೆ. 




ಸೋಮವಾರ, ಡಿಸೆಂಬರ್ 7, 2020

ಹುಟ್ಟು

ಕಾಣದ ವರ್ಣ ಕುಂಚಗಳಲ್ಲಿ
ಅಡಗಿದ್ದ ಚಿತ್ರಕಾರ ಎಚ್ಚೆದ್ದು
ಹೊರ ಬರಲು ತವಕಿಸಿದ
ಇಳಿವಯಸ್ಸಿನ ಅವ್ವನೆಂದಳು
ನೀನಿನ್ನು ಎಳೆಮಿಡಿ ಕೂಸೆ
ಮೌನದಿ ಬಯಸಿ ವರ್ಣವ 
ತಬ್ಬಿ ತಾಳಿದನು 
ವರ್ಣಗಳ ಬಿಸಿ ಕುದಿ ಏರುತಲಿತ್ತು 
ಚಿತ್ರಕಾರ ಅವ್ವನಲ್ಲಿ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ 
ನಾನು ಹೊರಬರಲೇ...?? 
ಅಂತಃಕರಣದ ಮುದಿ ಮನ 
ಉಸುರಿತು ಬೆತ್ತಲೆ ಜಗತ್ತಿನೊಳು 
ಬಂದು ನೀನೇನು ಮಾಡುವೆ..?? 
ಬಿಸಿ ರಕ್ತದೋಕುಳಿ ಹರಿದು 
ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಕೊರೆದು ಮೂಡಿರುವ 
ಸತ್ಯ -ಮಿಥ್ಯದ   ನೆರಳು 
ಬೆಳಕು  ಹುಣ್ಣಿನ ಉಬ್ಬು ತಬ್ಬಿನ 
ಚಿತ್ರವನ್ನು ಅಂಟಿಸಿ ಎಲುಬಾಗಿ 
ಜಗತ್ತಿನ ಅಸ್ಥಿಪಂಜರವಾಗುವ 
ಓಕುಳಿ ಖಾಲಿ ಹಾಳೆಯಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ 
ಚಿಮ್ಮಿ ಹರಿಯುತಿತ್ತು   



ಸೋಮವಾರ, ನವೆಂಬರ್ 23, 2020

ಪಸೆ


ಒಂದು ಹುಳು
ಹಸಿ ಹಸಿಯಾಗಿ ಮಿಣುಕಿ
ಉಸಿರಾಡುತಿತ್ತು
ನುಣುಪು ನುಣುಪಾಗಿತ್ತು
ಪಸೆಯ ಹರಿಸಿ ಭ್ರಮಿಸುತಿತ್ತು
ಅದ ಕಂಡ ಕೊರಕಲು
ಅಭಿಮಾನದಿಂದ ಕುದಿಯಿತು 
ಹುಳುವೂ ಅದರಲಿ ಮಿಂದಿತು 
ದಿನ ದಿನಗಳು ಮೈತಳೆದವು 
ಹುಳುವು ತನ್ನ ಹಸಿ ಪಸೆಯನ್ನು 
ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬಿಚ್ಚಿ 
ಬಿಸಿಲಿನ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಬಿಸುಟಿ
ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಮೈ ಚಾಚಿತು 
ಕೊರಕಲು ಇದ ಕಂಡು ಹುಬ್ಬೇರಿಸಿತು 
ಲೋಕದ ಹಾಲ್ಬಣ್ಣವ ಅರಿತು 
ತಾನು ಕುಳಿತಲ್ಲೇ ಕುಸಿದು 
ನೀರಾಗಿ ಮಿಣುಕಿತು 
ಪಸೆಯ ಉಳಿಸಿ ಅಮರತ್ವವ ಕುಡಿಯಿತು 



ಭಾವ

ನನ್ನೊಳಗೆ ನಾ ಹೊಕ್ಕಿ
ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ನಾ ಬದುಕಿಕೊಳ್ಳುವೆ
ಯಾರ ಹಂಗಿಲ್ಲ ನನಗೆ
ಮೆಚ್ಚುವ ಪರಿವೂ ಬೇಕಿಲ್ಲ
ಯಾರು ಏನಾದರೂ ಸವಿಯಲಿ
ಅವರವರ ಭಾವಕ್ಕೆ ಅದು ನುಸುಳಿ
ಹುಸಿಯಾಗುತ್ತಿರಲಿ 
ನಾ ಹೀಗೆ ಇರುವೆ 
ಏಕಾಂತರ ಮುಖಿಯಾಗಿ 
ಗೊತ್ತೇ... !
ಏಕಾಂಗಿಯಲ್ಲೂ ನಾ ಬಹುಮುಖಿ 
ಅದ ಅರಿವು ನನ್ನಿಂದ 
ನನಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ. 


ಏಕಾತ್ಮ

ನನ್ನೊಳಗಿನ ಕವಿತೆ ಏಕಾತ್ಮ
ಅರಿವಿನ ಪರಮಾತ್ಮ
ಕವಿತೆಯ ಒಡಲ
ಉಸಿರಿನಲ್ಲಿರುವ ಹಸಿರಾಂಶ
ಚಿಗುರೊಡೆಯುತ್ತಲೇ ಹಬ್ಬಿ
ವ್ಯಾಪಿಸಿ ಬಿರಿಯುತ್ತದೆ
ಶಯನದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅರಸಿ
ರಮಿಸುವ ಸವಿಗನಸಿನ ಏಕಾಂತ
ಪ್ರಶಾಂತತೆಗೆ ಕೈ ಇಟ್ಟಾಗ ಲೇಖನಿಯ
ಶಾಹಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಸಾಗಿ
ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಸದ್ದಾದರೆ
ಮರೆವಿನ ಗುಳಿ ಹೊಕ್ಕಿ ಮಿಂಚಾಗಿ
ಆಗ-ಈಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಇಣುಕಿದರೂ
ಭಾವನೆಗಳ ಭಾವಕ್ಕೆ ಬಿಗಿದಪ್ಪಿ
ತಿಳಿದು ಬಳಿದು ಬಣ್ಣ ಮೆತ್ತಿ
ರೂಪು ನೀಡಿ ಹಡೆಯದೆ 
ಮೈಯಿಳಿಯುತ್ತದೆ 
ಕವಿತೆಯೊಳಗೊಂದು ಕವಿತೆ 
ಉಸಿರಾಡಿ ಬಸಿರ ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟ 
ಗ್ರಹಿಕೆಯ ಅರಿವ ಪರಿವು 
ಅವರವರ ಭಾವಾರ್ಥದಲ್ಲಿ 
ಮೇಳೈಸಿ ನಲಿಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. 


ಶನಿವಾರ, ನವೆಂಬರ್ 21, 2020

ಕವಿತೆ ಭಾವ

ನಗುವೋ ಅಳುವೋ
ಉಸಿರಿಗೆ ಬಸಿರಿನ ಮುನ್ನುಡಿ
ಬಿರಿದ ಮೊಳಕೆ ಬಸರು ಹೊತ್ತು
ಜಗಿದು ಉಗಿದ ಕನಸು ತಿಂದು
ನಿತ್ಯ ನೂರು ಬವಣೆ ಸಹಿಸಿ
ಬಾಳ ಕೂಸು ಒದೆದ ಭಾಸ
ಕಷ್ಟ ಮಾಯವಾಗಿ ದಿವಸ
ಭಾವನೂರು ಉಕ್ಕಿ ಹರಿವ ಒಲವು
ಬಾಳ ದಿನದ ಕನಸು ಸವಿದು
ಬೆವರು ಬಸಿದು
ಉಸಿರು ನೀಡಿ
ರಕ್ತ ಪಸರಿ
ಮಾಂಸ ಹಂಚಿ
ಗಾಯ ಬಿರಿದು
ನೋವು ಚೀರಿ
ಜೀವ ಹಡೆವ, ದೈವ ಮಾತೃ 
ಆತ್ಮದಿಂದ ತಿದ್ದಿ ತೀಡಿ ರೂಪುಕೊಟ್ಟು 
ಅರಿವ ದಾರಿಯನ್ನೇ ತೋರಿ 
ತಾನು ಬತ್ತಿ, ಕಣ್ಣ ನೀರು ಎರೆದು
ಕಂಡ ಫಲದಿ ಜಗದ ಖುಷಿಯ ಮೆರೆವ  
ಸಾರ್ಥಕತೆಯ ಸತ್ತ್ವದಂತೆ 
ತಾಯಿ ಮನದ ನನ್ನ ಕವಿತೆ ಭಾವ. 



ಗುರುವಾರ, ನವೆಂಬರ್ 19, 2020

ಕಡಲ್ಲವ್ವ

ಅಕ್ಕರೆಯ, ಕಾಣದ ಕಡಲ್ಲವ್ವ...
ನನ್ನದೊಂದು ವಿನಮ್ರ ಬೇಡಿಕೆ...
ಕ್ಷಣಕಾಲ ಕೊಂಚ ಭೋರ್ಗರೆಯುವುದಾ.. ನಿಲ್ಲಿಸು
ಓಶಿಯೋಗ್ರಫಿ ಭಾಷೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ, ಭಾಷೆ ಬಡವಿ
ಬಿಡುವೆಯಾ.. ಒಳಗಿನ ಪಸೆ ಹರಿಯಲು...
ಒರತೆ ಹರಿದಷ್ಟೂ ವಿಶಾಲ, ಹಸಿರು
ಒಡಲೆಲ್ಲ ಜೀವನಿಧಿ ಹೊತ್ತ ವಾರಿಧಿಯೇ...
ಅದೆಷ್ಟು ಹೊಳಪಿನ ನೀಲಿ -ತಿಳಿಯ ಮಿಶ್ರವರ್ಣ
ಉದರದ ವಿಷವನ್ನೆಲ್ಲ ಹೊತ್ತೊಯ್ದು
ತಂದು ಬಿಸಟು ಬೀರುವೆ ನಗೆಯನ್ನು
ನಿನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಗುಳು ಗುಳು ಗುಟ್ಟುತ್ತಿರುವ
ಜೀವರಾಶಿಯಾಗಿ ಬದುಕಿಕೊಳ್ಳಲೆ...?
ಭೋರ್ಗರೆವ ನಿನ್ನ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ದನಿಯಾಗಿ
ನಿನ್ನ ಅಲೆಯಲ್ಲಿ ತೇಲುವ ನೌಕೆಯಾಗಿ
ಇಲ್ಲವೆಂದರೆ ನಿನ್ನಲ್ಲಿನ ಉಪ್ಪಿನ ನಿಯತ್ತಾಗಿ
ನಿನ್ನ ಉಡಿ ಮೊಳಕೆಯಾಗಿ ತಲೆಯೆತ್ತಿ 
ಜಗದ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಅರಸರಸಿ 
ನಿನ್ನಲ್ಲಿಯ ತಂಪೆರೆಯುವ ಮನೋಹರತೆ 
ಉಕ್ಕಿ ನಿನ್ನಲ್ಲಿಯ ತಂಗಾಳಿಯಾಗಿ  
ಹೊತ್ತು ಮೂಡುಗೆ, ಕಂತುಗೆಗಳಲ್ಲಿ 
ದಿನಾ  ಮುಳುಗೇಳುವ ಪರಿಯ ಧಿರಿಸು ಧರಿಸಿ 
ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ನಾ... ನಿನ್ನಂತೆ 
ವಿಶಾಲ ಪರಿಧಿಯ ಅಲೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು 
ಸದಾ ಭೋರ್ಗರೆಯುತ್ತಾ ಮುನ್ನುಗ್ಗುವ
ಸೆಳೆವಿನ ಕುರುಹಾಗಿ, ಒಳವಿನ ಸೆಲೆಯಾಗಿ  
ಸದಾ  ಜನ ಮನದ ಬನಗಳೊಳಗೆ.                                     
                                  

ಮಂಗಳವಾರ, ನವೆಂಬರ್ 10, 2020

ನಂಬಿಕೆ

ನಂಬಿಕೆಯೊಳಗೊಂದು ಅಪನಂಬಿಕೆಯ 
ಗಿಡ ಬೆಳೆದು ಬೇರು ಬಿಟ್ಟಿಹುದು 
ಅದರ ತುಂಬೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಹಸಿರಿನ 
ಉಸಿರು ತುಂಬಿದ್ದೇನೆ 
ಕಣ್ಣು ತುಂಡರಿಸೋಣವೆಂದರೆ 
ರಕ್ತ ಒಸರುತ್ತದೆ 
ಕಾಂಡ ಕತ್ತರಿಸಲು ಒಡಲು 
ಬರಿದಾಗಿ ಬತ್ತುತ್ತದೆ 
ರಕ್ತದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಪಸರಿಸಿರುವ 
ಬೇರನ್ನೇ ಚಿವುಟಿ ಬಿಡಲು
ಜೀವವೇ ಅಳಿಯುತ್ತದೆ 
ಏನು ಮಾಡಲಿ.....?? 



ಅವ್ವ

ಅವ್ವ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿ ಬೇಯುತಿಹಳು 
ತನ್ನ ಗಂಟಲೇ ಹೊಗೆ ಕೊಳವೆಯಾಗಿಸಿ 
ತನ್ನವರಿಗಾಗಿ ಉಸಿರಾಗಿ ಊದಿ ಊದಿ 
ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಧಗ ಧಗನೇ ಹತ್ತಿಸಿರುವಳು 
ಆಸೆ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯ  ಕನಸುಗಳನು ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ 
ಬೇಯಿಸಿ, ಜ್ವಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಪೇರಿಹಳು 
ಅಗ್ನಿಯೊಂದಿಗಿನ ಈಜಿ ಮೀಯುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ 
ನನ್ನವ್ವ ಬೆಂಕಿಗೂ ಕಿಡಿಯಾಗಿಹಳು 
ಕೆಂಡವ ತನ್ನ ಬೆಂದ ಚರ್ಮಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಸಿಕೊಂಡು 
ತನ್ನೊಳಗೆ ಉರಿದ ಅದೆಷ್ಟೋ ಬೆಳಕಿನ ಕಿಡಿಗಳನ್ನು 
ತನ್ನ ಸೆರಗೊಳಗೆ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ತಾನು ಸುಡುವ 
ರೊಟ್ಟಿಗೆ ಭವಿಷ್ಯದ ತಾಳೆ ಹಾಕುತಿಹಳು 
ಮೂಗು -ಮೂಗುತಿಯರು ಹೊಗೆ ಗೂಡಿನ 
ಒಡೆಯ -ಒಡತಿಯರಾದರೂ 
ಪ್ರೇಮ ನಂದಿಲ್ಲ ಅವಳಲ್ಲಿ 
ನಂದುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಅವ್ವನ ಮಿಡಿತ 
ತನ್ನವರ ಭಾವವಷ್ಟೆ !
ಅವ್ವನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಬೂದಿಯಂತೆ ಶಾಂತತೆಯ 
ಕೆದಕುತಿಹಳು ಮತ್ತೆ ಅದರಲ್ಲೆ ಬೆಂಕಿ 
ಮಾಡಿ ಮನೆ -ಮನವ ಹಚ್ಚಿ 
ಅವ್ವನ ಬೆಳಕಿನ ಅನಂತತೆ ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಹೀಗೆ 
ಜಗದ -ಜನಮನಗಳಲ್ಲಿ ಹಬ್ಬಿ ಹರಡುವಲ್ಲಿ ಜಾಗೃತಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿ. 




ನಾನು ಮಗು ನಿನ್ನ ಮಗು ನಿನ್ನ ಕುಂಬೆ ರೆಂಬೆ ಹಬ್ಬಿ ಮಗು ನಿನ್ನ ನೆನೆದು  ಅಳುವ ಮಗು ನಿನ್ನ ಅಪ್ಪಿ ನಗುವ ಮಗು ನಿನ್ನ ನೋಡಿ ಕುಣಿವ ಮಗು ನಿನ್ನ ಹಸಿರ ಬನದಿ ಬೆಳೆವ ಉಸಿರ ಮ...